De Klimop
Geschiedenis
Recente Tweets


De school:

Vanaf 1876 wordt er onderwijs gegeven in Ter Apelkanaal, begonnen op de locatie van de huidige autogarage Herbers. Of er voor dit jaartal ook al elders in het dorp een schoolgebouwtje stond is niet bekend.

In 1884 werd de school verbouwd.

Kleine bijzonderheid: in het jaar 1888 werd de school bevolkt door 118 leerlingen in de leeftijd van 6 tot 12 jaar. Deze leerlingen kregen les van 2 onderwijzers in 2 lokalen.

Begin jaren vijftig werden er in Nederland een groot aantal zogenaamde “Finse scholen” gebouwd. Zo ook in Ter Apelkanaal in het jaar 1950. Het gebouw doet nu dienst als dorpshuis “d’Oale School”.

 

Na bijna dertig jaar voldeed deze school niet meer aan de eisen van de tijd en werd besloten een nieuwe school te bouwen. In 1980 werd het huidige gebouw betrokken en dat staat er nu dus ook al meer dan 30 jaar. Op dit moment bezoeken ongeveer 65 leerlingen de school.

 

Het dorp Ter Apelkanaal:

Bron: Wikipedia (september 2012)

Ter Apelkanaal (Gronings: Troapelknoal) is een dorp in de gemeente Vlagtwedde in de provincie Groningen. Het ligt langs het gelijknamige kanaal, een voortzetting van het Stadskanaal. Het dorp had in 2009 1060 inwoners. Het grenst aan Ter Apel en Musselkanaal.

Het dorp bestaat uit twee wegen aan beide zijden van het kanaal. Het is een typische veenkolonie. Aan de noordkant van het dorp, bij een knik in het kanaal, staat een groot complex van Avebe. Vlak daarbij, aan de Schaalbergerweg, is een grote Forellenkwekerij. In het dorp bevinden zich daarnaast een basisschool en enkele winkels.

Ter Apelkanaal had in het verleden een eigen station aan de voormalige spoorlijn Stadskanaal-Ter Apel. Het station lag bij de Vetstukkenmond, maar is al lang gesloopt.

Ter Apelkanaal is een veenkolonie:

Een veenkolonie is een nederzetting die is ontstaan doordat arbeiders naar een gebied trokken waar hoogveen werd afgegraven voor de productie van turf.

 

Met de aanduiding Veenkoloniën wordt meestal gedoeld op de streek in het oosten van de Nederlandse provincies Groningen en Drenthe. Hier lag het Bourtangermoeras dat vanaf omstreeks 1600 in cultuur werd gebracht. Zie ook het artikel Groninger Veenkoloniën.

 

De oudste veenkoloniën in dit gebied (Kropswolde, Wildervank) liggen het dichtst bij de stad Groningen. De grootschalige vervening in Zuidoost-Drenthe begon pas vanaf 1850, nadat de eerste grote kanalen (Verlengde Hoogeveense Vaart en Oranjekanaal vanuit het westen en het Scholtenskanaal vanuit het noorden) waren gegraven. Het veen in Zuidoost-Drenthe bevatte een dikke bolsterlaag. Deze werd voornamelijk fabrieksmatig verwerkt tot turfstrooisel. De meeste veenkoloniën worden gekenmerkt door hun langgerekte ligging langs een kanaal met lintbebouwing, bijvoorbeeld Ter Apelkanaal. In de veenkoloniën bestonden grote sociale verschillen. De hoogste sociale laag bestond uit veenbazen. Deze hadden grote stukken moeras opgekocht en lieten deze door arbeiders ontginnen. Vaak voelden de veenarbeiders zich slecht behandeld waardoor er relletjes en stakingen uitbraken. Boeren maakten de tweede sociale laag uit. Deze kwamen nadat het veen ontgonnen was. Veel veenarbeiders werden na de vervening landarbeider. De derde sociale laag bestond uit turfschippers en hun families. Aanvankelijk vervoerden zij over de langgerekte kaarsrechte kanalen turf, later ook aardappelen en andere agrarische producten. De onderste sociale laag bestond uit veen- en landarbeiders, scheepsknechten en scheepsjagers. De gravers van de kanalen kenden een eigen hiërarchie. De vele kilometers werden met de hand gegraven. De man die onderin stond op de bodem van het kanaal stond het laagste in aanzien en verdiende het minst. De middelste man iets meer en de man die boven aan de wal stond had het meeste aanzien en verdiende dienovereenkomstig. Uit de wereld van het kanalen graven komt dan ook de term 'hogerop komen'. Ondanks het zware werk en de vaak primitieve woonomstandigheden lokte het veen avonturiers uit heel Nederland en Noord-Duitsland.  

Avebe in Ter Apelkanaal:

De coöperatie AVEBE U.A. is een wereldwijd opererende onderneming die producten levert op basis van aardappelzetmeel en aardappeleiwit voor toepassingen in voeding, diervoeding, papier, bouw, textiel en kleefstoffen. AVEBE heeft drie productielocaties in Nederland. Twee locaties bevinden zich in de provincie Groningen, de bedrijven in Foxhol en in Ter Apelkanaal. De derde locatie bevindt zich in de provincie Drenthe, de aardappelmeelfabriek te Gasselternijveen. Het hoofkantoor van het concern is gevestigd in Veendam.

Bij AVEBE zijn ongeveer 3000 boeren aangesloten, opgedeeld in zes districten (twee in Duitsland en vier in Nederland).

De naam Avebe is afkomstig van Aardappelzetmeel Verkoop Bureau (AVB). De coöperatie werd opgericht in 1919 als samenwerkingsverband tussen Groningse coöperatieve aardappelzetmeelfabrikanten om namens hen goede prijzen te bewerkstelligen voor natief zetmeel. De boerencoöperaties verdrongen de private zetmeelbedrijven naar de productie van zetmeelderivaten. In 1948 werd de naam Avebe gewijzigd in Coöperatieve Verkoop- en Productievereniging van aardappelmeel en derivaten Avebe B.A. en in 1956 werden de eerste derivaten (afgeleide producten van aardappelzetmeel) geproduceerd.

De geschiedenis van Avebe is sterk verbonden met de geschiedenis van de Groninger Veenkoloniën. In 1963 nam Avebe de aardappelmeel- en derivaten fabriek Duintjer Wilkens Meihuizen & Co, opgericht in 1870, over en werd aldus een belangrijke speler op de wereldmarkt der zetmeelderivaten. Het zetmeelbedrijf Scholten-concern, opgericht door Willem Albert Scholten, Nederlands eerste multinational, werd na het faillissement in 1978 van Koninklijke Scholten-Honig (KSH) overgenomen.

 

Avebe is nu de grootste producent van aardappelzetmeel wereldwijd. De boeren hebben, via een ledenraad, formeel nog steeds de uiteindelijke beslissingsbevoegdheid binnen het bedrijf.